Forfaiting
2009-06-15
Europa Zachodnia już ponad 50 lat z sukcesem stosuje {instrument finansowy|instrumentu finansowego) w postaci zwanej forfaitingiem. Największą część handlu obsługują banki i domy forfaitingowe we Włoszech i Niemczech. Zbytnia prostota i brak wymogów kompletnej dokumentacji w transakcjach forfaitingu spowodował, że Amerykanie i Kanadyjczycy odnoszą się do tej metody operacji finansowych z dużą nieufnością. Zgodnie z dostępnymi na runku informacjami, Forfaiting został wymyślony i uruchomiony w późnych latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych w celu finansowania eksportu z Zachodnich Niemiec na rozwijające się i otwierające na świat rynki Europy Wschodniej. Ograniczenie tradycyjnych okresów rozliczeniowych z 3 i 6- miesięcznych do 5 i 10letnich jakie zażądały kraje Europy Wschodniej spowodowały uruchomienie i rozwój forfaitingu. Ryzyko finansowe i polityczne w handlu z krajami ze wschodu budzi to poważne obawy niemieckich eksporterów. Długie okresy płatności przy stałym koszcie zysku budziło również nieufność niemieckich banków. Zobowiązanie, które stało się znane jako forfaiting przejęły szwajcarskie banki, przed którym uciekły niemieckie banki. Rozwój rynku finansowego w Szwajcarii, uruchomienie i zastosowanie forfaitingu to powód znacznego ożywienia się niemieckiej gospodarki. Londyn uznawany dotychczas za światowe centrum finansowe po sukcesach stosowania forfaitingu włączył do tego typu operacji również banki londyńskie. W chwili obecnej jako główne centra Forfaitingu uznawane się europejskie metropolie: Londyn, Zurich i Frankfurt